Албатта ҳукм Аллоҳникидур |
 |
Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт |
|
нарса ҳокимнинг зулмига ва фосиқнинг фосиқлигига рози бўлишдир, холос. Шундан наҳий қилинган. Шунга кўра улар тақийя деб аташадиган нарса рад қилинади. Тақийя – мўмин қувват эгаси бўлган золим ёки фосиқ ҳоким олдида ёки раъйда ёки унга ўхшаш нарсаларда мухолиф бўлган киши тилида ичидаги нарсанинг хилофини изҳор қилишидир. Бундай қилиш ҳаром. Чунки у нифоқдир. Нифоқнинг барча тури ҳаром.
Бундан ташқари золим ҳокимни зулми борасида муҳосаба қилиш фарз бўлиб, ҳокимнинг мол-мулкка ёки манфаатларга зиён етказишидан ёки озордан хавф қилиб бу фарзни тарк қилиш ҳалол бўлмайди, бунда тақийя ҳалол бўлмайди. Ҳоким олдин Ислом билан ҳукм юритсаю лекин кейин ундан очиқ куфр кўринса унга қарши уруш эълон қилиш фарз бўлиб, бу фарзни адо қилмай тек ўтиравериш ҳаром бўлади. Фисқ ва зулм аҳлидан бўлган ҳокимни ва бошқани маъруфга буюриш ва мункардан қайтаришни Аллоҳ мусулмонларга вожиб қилди. Бу эса тақийя деган гапга тамоман зид келади. Чунки у золим ҳокимга ва фосиққа индамай сукут қилишни кескин ҳаром қиляпти. Тақийя эса бунга баъзи пайда сукут қилишни вожиб қилса, баъзи пайтда мандуб қилади, бошқа пайтда жоиз қилиб қўяди. Бу эса амр маъруф ва наҳий мункар ҳақидаги оятларга, золим ёки фосиқ имомлар, амирлар ва ҳокимларга қарши чиқиш ҳақида келган саҳиҳ ҳадисларга ва ҳокимларни ишлари бўйича муҳосаба қилиш вожиблиги ҳақидаги ҳадисларга зид келади, Аллоҳ йўлида ҳеч бир маломатчининг маломатидан қўрқмай ҳақни очиқ айтиш вожиблигига ҳам зид келади. Шунинг учун оятлар ва саҳиҳ ҳадислар золим ёки фосиқ ҳокимга ёки кучли зўравон фожирга ёки раъйда сенга мухолиф бўлган кимсага нисбатан ишлатиладиган тақийяга зид бўлиб келди ва тақийянинг тескарисига амал қилиш вожиблигига ундаб келди. Бу эса тақийянинг ҳаром эканини таъкидлайди. Бунинг устига тақийя нифоқ бўлиб, мусулмоннинг уни қилиши ҳалол бўлмайди.
Энди битта масала қолди. У ҳам бўлса ушбу оятдир:
إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِيمَانِ
«Лекин ким қалби имон билан ором олгани ҳолда (куфр калимасини айтишга) мажбур қилинса, (унинг имонига зиён етмас)» [Наҳл 106]
328-бет
Бетлар: 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 256 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271 272 273 274 275 276 277 278 279 280 281 282 283 284 285 286 287 288 289 290 291 292 293 294 295 296 297 298 299 300 301 302 303 304 305 306 307 308 309 310 311 312 313 314 315 316 317 318 319 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 331 332 333 334 335 336 337 338 339 340 341 342 343 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 355 356 357 358 359 360 361 362 363 364 365 366 367 368 369 370 371 372 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 384 385 386 387 388 389 390 391 392 393 394 395 396 397 398 399 400 401 402 403 404 405 406 407 408 409 410 411 412 413 414 415 416 417 418 419 420 421 422 423 424 425 426 427 428 429 430 431 432 433 434
|